//
you're reading...
015. පාඨක නිර්මාණ

කාම රාගිනිය 11 – by CK

හංදිය බලා යාමට ගියද මා නැවත නිවසට පැමිනියේ දුරකතනය අමතකව දමා ගොස් තිබූ
නිසායි. කෙසේ හෝ මා එන විට තමවමත් මිතුරන් නිවසේ සිටි නිසා මා තාප්පෙන්
පැන නැවත කාමරයට ගියෙමි මා සාලය දෙස නැවත දොරේ හිලෙන් බැලුවද ඒ දන විට
මිතුරන් නැවත පිට වීමට සුදානමින් සිටියේය. මව තමවමත් නිරුවතින් සෝෆාව මතට
වී බලා සිටී. මිතුරන් නැවත නික්ම ගියේය. පුන්චි පැමින මව අසලින් අසුන්
ගත්තාය.

“ම්ම්ම් කොහොමද ආතල එක?”
“මට බයයි බන් උන් වැඩේ පතුරුවයිද කියලා. ”
“අනේ බන් බය නොවී ඉදපන් උන් එහ්‍ර්ම බලු වැඩ කරන එකක් නෑ”
“හ්ම්ම්ම්ම්ම් එහෙම හිතමු”
“ආ මෙන්න නයිටිය ඇද ගනින් දැන් චමිත් එයි.”

මව් පුන්චී දුන් නයිටිය හිසෙන් ගෙන ඇද ගත්තාය.

————————————

දින කිහිපයක් ගෙවී යන්නට විය වාර විභාගයද අවසන් උනි. දැන් මාගෙ
කාර්‍යබහුල බව තරමක් අඩු විය. කෙසේ හෝ පුන්චී තවම මෙහි නැවතී සිටී. මා
නැති අතරෙ කවුරුන් මෙහෙ ආවාද මම නොදනි. නමුත් කිසිවකු නොපැමිනි බව නම්
අමූලික බොරුවකි. මේ කාම දෙවගනන් දෙදෙනා රගන රැගුම් කිමක්ද කියා මා හට
තවමත් අවබෝධව නොමෙත. කෙසේ වෙතත් මේ සමයේ ඔවුනට තවත් හිත සතුටු කරවන
ආරන්චියක් ලැබුනි. ඒ මාගේ පියා නැවත් සතියකට කොලඹින් පිට යාමට සිදු වන බව
ලැබුනු ආරංචියයි. කෙසේ හෝ එය ඇසීමත් සමගම මව සහ පුන්චී හට යම් සහනයක් ගෙන
දුනි.

කෙසේ හෝ පියා දින දෙකකින් පිටත් විය. මා මව සහ පුන්චිගේ ක්‍රියා ගැන
අවදානය වැඩි කලේය. දිනක් මව නාන කාමරයේ ඉද්දී මවගේ දුරකතනයට ඇමතුමක්
ආවේය. එය සාලයේ සෝෆාව මත තිබූ නිසා මා එය බැලුවේය. එහි සදහන්ව තිබුනේ
අජිත් කියායි. මා දන්න තරමින් අජිට්ජ් යනු එදා මව සමග නාන්න ගිය චන්ඩිගේ
මිතුරායි. මා නොදැක්ක මෙන් සිටියේය.

නාන කාමරයෙන් එලියට ආ මව දුරකතනය අතට ගෙන එහි වූ මිස් කෝලය කුමක්දැයි
බැලීය. මා එවෙලේ නැගිට නිදා ගන්නට යැයි පවසා කාමරයට ගියේ ඇගේ දුරකතන
සංවාදයට කන් දීමය අවස්තාවක් උදා කර ගැනීමටයි. මව දුරකතනය රැගෙන කාමරයට
ගොස් දොර අඩවන් කලාය. පුන්චී ඇදේ නිදා සිටියාය  මව දුරකතනයෙන් අජිත්
ඇමතීය.

“අජිත් ඇයි කෝල කරේ?”
-මම හොදින් ඉන්නවා අජිත්. ඔයාට කොහොමද?-
-ඉතින්ං මොකෝ මේ හදිස්සියේම-
-ට්‍රිප් එකක්?-
-එදා ආපු කට්ටියමද?-
-ආ එහෙමද එදා ආපු කට්ටියගෙන් කවුරුත්ම යන්නැද්ද එතකොට?-
-ආ අර තිලකා අක්කා-
-එයා යනවනම් එයාගේ මනුස්සයා එන්නැද්ද?-
-හොරෙන්?-
-ඒ මිනිහා දැන ගත්තොත් ඉවරයි.-
-හ්ම්ම්ම්ම් බලන්න ඕනේ අජිත්. අපේ හස්බන් ගෙදර නෑනේ එනවනම් පුතාව අරන්
එන්න වෙනවා නැත්තන් හස්බන් සැක හිතුවොත්.-
-ආ තව අපේ මල්ලිගේ වයිෆ් ඉන්නවා එයාත් එයි. මෙහෙ නැවතිල ඉන්නේ අපිත්
එක්ක. මන් හස්බන්ගෙන් අහලා කෝල් එකක් දෙන්නම් –
ඕකේ බායි-

මොකක්ද බන් කේස්් එක?”

පුන්චී ඇසීය.

මගේ අදුරන යාලුවෙන් ට්‍රිප් එකක් යනවලු බන් කතා කරා අපිට. මම කිව්වා උබ ගැනත්.

කව්ද යන්නේ?

උගේ වැඩ පොලේ සෙට් එකක්. හැබයි බන් කෙල්ලන්ට යන්නේ මායි උබයි තව කෙනෙකුයි
විතරයි අනික් ඔක්කොම කොල්ලා”

“ෂා මරුනේ බන් යමුකෝ”

“චමිත්වත් ගෙනියන්න වෙයි බන් මොකද හස්බන් සැක හිතන එකක් නෑ එතකොට  ”

“ඔව් එහෙම කරමු”

“මම හස්බන්ගෙන් ආහලා බලන්නම්.”

මා නැවත කාමරයට පැමිනියේ අනාගතයේ තවත් සිදු වීමක පෙර ලකුණු පහල වන
නිසායි. කෙසේ හෝ පැය බාගයකට පමන පසු මව මාගේ කාමරයට පැමින  ට්‍රිප් එක
ගැන පැවසුවාය. ශේෂ කන්දක් නැරබීමට යන අතර දින තුනක එකක් විය. මා කැමත්ත
පල කල අතර ගමන් අනිද්දාට යෙදී තිබුනි.

කෙසේ හෝ දිනය උදා විය. පාන්දර අවදී වූ අප සියල්ල සුදානම් කර ගත්තේය. 6ට
පමන නිවස අසලට වෑනය පැමිනියේය. අප එයට ගොඩ වූ අතර අජිත් ඉදිරිපස අසුනේ
සිටියේය. තිලකා අසලින්මව සහ පුන්චී අසුන් ගත් අතර මම පිටුපස අසුනට ගොඩ
විය. වෑනයේ පිරිමින් මා ඇතුලුව 7 දෙනෙකු විය. අප ගමන පිටත් වීය.

ින්දු කියමින් ගොඩාක් විනෝදයෙන් අප ගමන් පිටත් විය. පුන්චී පිරිස සමග හරි
හරියට සිංදු කියන්නට විය. එහි වූ සියල්ල මා සමගද සුලු වෙලාවකින් මිතුරු
විය. උදෑසන හා දිවා ආහාරයට නැවත්වූ වාහනය ඉන්පසු කෙලින්ම අදාල ගමනාන්තයට
හවස තුන පමන වනවිට ලගා විය.

නමින්මා එය අසා නැති වූවත් තරමක් විශාල ශේෂ කන්දකි. අප එහි වාහනයෙන් බැස
ගත් විට අජිත ගමන ගැන විස්තර කරන්නට විය

“හරි දැන් වෙලාව තුනයි. මෙතනින් එහාට අපිට වාහනේ යන්න බෑ. අපිට මෙතන ඉදන්
පැය දෙකක ගමනක් තියනවා විශාම ශාලාවට. ඒක තියෙන්නේ කන්දේ උඩ. අපි අපේ ගමන්
මලු අරන් යන්න වෙනවා. ඒටපස්සෙ අද රෑ අපි එහෙ නඅවතිනවා. හෙට උදේට තමයි ගමන
පිටත් වෙන්නේ. පැය 5ක් විතර යයි අපිට නගින්න. මේකේ තියන විශේශත්වෙ තමයි
රජ කෙනෙක්ගේ සැගවුම්  කන්දක් මේක. මේකේ උඩම නැග්ගම අපිට මේ පලාතේ ගොඩාක්
දේවල් බලා ගන්නපුලුවන්. බලන්න දේවල් අඩුයි ඒත් කට්ටියට විනෝද වෙන්න
පුලුවන් වගේම කවදාවත් නොවිදපු අත්දැකීම ගොඩාක් ලබා ගන්න පුලුවන්.

එහෙනම් අපි ගමන් පිටත් වෙමු.

අප සියල්ල අපගේ ගමන් මලු රැගෙන ගමනට එක් වූ අතර අජිත් කීවා සේම එය මහත්
කටුක ගමනක් විය. අප කන්ද න්ගින අතරෙ පිරිසේ වූ එකිනෙකා විහිලු කරගනිමින්
කතාවෙන් කතාව ගමනට එක් විය. මා හට මෙවන් අද්දකීමක් කිසිදා නොලබා ඇති අතර
මේ වන විටත් මා හට ගමන් මහන්සිය තදින් දැනෙන්නට විය.  පිරිමි පිරිස
අතරින් මා අන්තිමටම පැමිනියේය. මට පිටු පසින් මව සහ පුන්චී පැමිනෙන්නට
විය. පැයක් පමන ගමන් කරන අතරතුර මා.නිකමට මෙන් සෙසු පිරිසේ අමුත්තක්
දුටුවේය. ඔවුන් ගමන් කරන ගමන් සැරෙන් සැරේ පහල බලයි. මා හටද යම්
ප්‍රෙහෙලිකාවක් නැගුන නිසා මාද එකවර සෙමෙන් පහල බැලීය. ඒ ක්ශනයෙන් මා හට
පිලිතුර ලැබින. මාගේ මව ඇද සිටියේ බ්ලවුසයකි ඇය දැඩි මහන්සිය නිසා දෙකට
නැවී කන්ද නගින්නට වූ අතර බ්ලවුසයේ කර පලල් වී තන් යුගලය මනාව දිස් වන්නට
විය. ක්‍රීම් පැහැති බ්‍රෙසියරයක් තනපුඩු වසා සිටියද තන් දෙකෙන් අඩකට වඩා
ඉදිරියට බර වී මනා කාමුක බවක්  ගෙන දෙන්න විය. මව මේ මුකුත් නොදැන කන්ද
නගින්නීය. පුන්චී ඇද සිටියේ ටී ෂර්ටයක් නිසා ඔහු එයින් ආරක්ශා විය. තිලකා
ඇද සිටියේ තරමක් කර පලල බලවුසයක් නිසා මවගේ මෙන් ශරීර අබ්‍යන්තරය ඇගේ
දක්නට නොවීය.

කෙසේ හෝ පිරිස මෙය රස විදිමින් සෙමෙන් සෙමෙන් කන්ද නගින්නට විය. අජිත්
කීවා සේ පැය දෙකක් ගමනකින් අප විශ්‍රම ශාලාවට ලගා විය.

අප තුල වූ දැඩි මහන්සිය නිසා අප සියලු දෙනා විශ්‍රාම ශාලාවේ වූ පුටු මත
සිට ගිමන් හරින්නට විය. සුලු වෙලාවකින් අප හට බීම විදුරු රැගෙන සේවකයෙක්
පැමිනියේය. අජිත් මේ අතරේ කාමර අංක ලබා දෙන තැනට ගියේය. ටික වෙලාවකින්
ඔහු පිරිස අසලට පැමිනියේය. මිස් ලා තුන් දෙනාට එක කාමරයක් මෙන්න කී එක.
තුන් දෙනෙක් තව කාමරයකට යන්න. සමන්ති නෝනගෙ පුතාට තනි කාමරයක් මෙන්න. අපේ
කාමර වල ඉන්න බැරි වෙයි අපි පොඩ්ඩක් සප්පායම් වෙනවනෙ රෑට ඒ නිසා පොඩු
කොල්ලට තනි කාමරයක් ඔන්න. එසේ කියලා අජිත් මගේ ඔලුවට තට්ටු කරා. මමත්
හිනා වෙලා කාමරේ යතුර අතට ගත්තා.

සියල්ල එසේ සිදු වද්දි සියලු දෙනාම කාමර වලට ගියේ ඒ වන විට හවස් වේගේන ආ
නිසා රෑ කෑමට සූදානම් වීමටයි. කෙසේ හෝ මාද කාමරයට පැමින ඇග සෝදා ගෙන
දුරකතනයේ වූ පින්තූර වගයක් නරබන්නට විය. කෙමෙන් කෙමෙන් ඝන අදුර අවට සිප
ගන්නට විය. රාත්‍රී 8ට පමන කාමරයෙන් මා එලියට පැමිනියේය. ඒ වන විට අජිත්
ඇතුලු පිරිස අවට වූ අට්ටාලයක් මය්හ ඉදගෙන කතා බස් කරන්නට විය

“ආ මල්ලී නා ගත්තාද?”
“ඔව් අයියේ. ”
“කොහොමද අද ගමන”
“අවුලක් නෑ”
“මල්ලී කද නගින සබ්ජෙක්ට් එකට ඉන්ටරෙස්ටින් නැද්ද?”
“අපෝ ඔව් අයියේ මම වැඩිය කැමති නෑ ඔවට. ”
“අප්පා අපරාදෙනේ මල්ලීට එහෙනම් කිසි ආතල් එකෙක් නැතුව ඇති මේ ට්‍රිප් එක.”
“එහෙම නා අයියේ අවුලක් නෑ මට නම්”

මා ඔවුන් පසු කඅර ගොස් අසල වූ කොටයක් මත ඉද ගත්තෙමි. අවට අන්ධකාරයෙන්
වැසී  තිබූ නිසා මා සිටි ස්ථානය අවට අයට වැඩිය දිස් නොවීය. මා හුදෙකලාවේ
අවට නරඹමින් සිටියේය  සුලු මොහොතක් එතන සිට පසුව කම්මැලි සිතී මා නැගිට
කාමරය කරා යන්නට විය.

මා ටික දුරක් යන විට මා එකවරම දුටුවේ මව ඇතුලු පිරිස කාමරයෙන් එලියට එන ආකාරයයි.

ඇදහිය නොහැකි වූවත් මා හට ඇදහීමට සිදු වූයේ එය සත්‍යක් නිසායි. මව වෙනදා
මෙන් දුහුල් නයිටියකින් සැරසී සිටි අතර පෑන්ටිය සහ තනපට පමනක් ඇගේ නිරුවත
වසා සිටියේය. පුන්චීද දුහුල් නයිටියකින් සැරසී සිටියාය. තිලකා ඇන්ටී දම්
පාට තරමක් ගොරෝසු නයිටියක් ඇද සිටිය අතර ඇය බ්‍රෙසියරයක් නොපැලද ඇති බව
නයිටියේ උල් වූ තන පුඩු වලින් මනාව දිස් විය.

“ආ පුතා ොහෙද ගියේ”
“ආ අම්මේ මම නිකන් ඇවිදින්න ගියා මට කම්මැලී වගේ මම කාමරේට යනවා තව
ටිකකින් කන්න එන්නම්”

මා එසේ පවසා කාමරයට ගියෙමි. සුලු වේලාවකින් මා හට මව කරන්නේ කුමක්දැයි
බැලීමට ආසාවක් පහල වූ අතර මා සොරෙන් ඔවුන් සොයා කාමරෙන් එලියට ගියේය. මා
දුටුවේ මව පුන්චී තිලකා පිරිස සමග උසුලු විසුලු කරමින් සංවාදයේ යෙදෙන
අයුරුයි.  මම තරමක් ඈතට වී බලා සිටියද අමුත්තක් සිදු නොවීය. නමුත් පිරිසේ
සියලු ද්‍ර්නා සැරෙන් සැරේ මවගේ සහා පුන්චිගේ සිරුරු දිහා බලා රස විදීමට
අමතක නොකලහ.

උසුලු විසුලු කරමින් කට්ටිය කාලය ගත කරන්න විය. කෙමෙන් කෙමෙන් රාත්‍රී
ආහාර ගන්නා වෙලාව ආසන්න විය මව මා හට කතා කරාය  මම ඇය පුන්චී ඇතුලු පිරිස
රාත්‍රී කෑම මේසය සදහා පියමන් කලෙමු. එතන සිටි සේවකයන් බොහෝ දෙනාගේ පවා
නෙත් නැවතුනේ විනිවිද පෙනෙන නයිටියෙන් පෙනෙන මවගේ සිරුර දිහායි. ඇය එය
නොදන්නා වුවද අසල සිටි සියලු දෙනා එය මනාව දැනුවත් බව ඔවුන් කාගෙ කාගෙත්
නෙත් වල තිබූ කාම රාගී බවෙන් දිස් වන්නට විය.

සුපුරුද පරිදි රාත්‍රිය උදා විය. අප නිද ගැනීමට ගියද මාගේ සිත අවදියෙන්
පසු වූයේ අද රාත්‍රියේ කිනම් හෝ දෙයක් වෙයි යැයි සිතායි. සැරෙන් සැරේ
කාමරයෙන් එලියට පැමින අවට විශේශ සිදුවීමක් දක්නට ඇත්දැයි විපරම් කර
බැලීමට මා අමතක නොකලේය. නමුත් මාගේ බලාපොරොත්තුව නිශ්ඵල එකක් විය.
රාත්‍රියේ කිසිදු විශේශ සිදු වීමක් සිදු නොවීය.

පසුදා උදෑසන මා අවදි වන විට අජිත් මිතුරකු සමගින් කතා කරමින් සිටියි. මා
ඔවුන් අසලට ගිය විට

“ආ මල්ලී කොහොමද”
“හොදයි අයියේ”
“අද කන්ද නගින්න ලෑස්තිද?”
“හ්ම්ම්ම්”

අජිත් ඔහුගේ මිතුරා දෙස හැරී.

“අද මච්ං අපේ සෙට් එක විතරයි බන් කන්ද නගින්නේ. මුන් කියනවා මේ සති දෙකටම
කවුරුත් ආවෙ නෑලු.”
“අප්පා එහෙනම් පට්ටනේ මරු මරු”

මා එයට සවන් දුන්නද වැඩිය කනකට නොගත්තෙමි. නමුත් මා හට යම් ආසාවක් පහල
විය. මා එය  සිද්‍ය් කිරිමට තීරනය කලෙමි. මව අසලට ගොස් මම්

“අම්මා මට එන්න බෑ අම්මා මගේ කකුල් දෙකම රිදෙනවා අම්මලා යන්න කමක් නෑ”
“ඒ ඇයිපුතා ඊයේ ගමනින් මහන්සිද ඔච්චරටම?”
“ඔව් අම්මා මම ඉන්නම් පහල පොඩ්ඩක් ඇවිදල කරල එනම් කම්මැලි හිතුනොත්”
“හ්ම්ම් හා එහෙනම් පුතා පරිස්සමෙන්”

මා එසේ පැවසුවද මාගේ අදහස ඔවුනට හොරෙන් ඔවුන් පසු පස යාමටයි. කෙසේ හෝ මව
පිරිස අසලට ගොස් මා නොපැමිනෙන බව සැල කලාය.

කෙසේ හෝ සියලු දෙනා උදෑසන දහය පමන වන විට කන්ද නැගීමට සුදානම් විය. මාර්ග
උපදේශකයෙන් ඔවුන්ට මග පෙන්දීමට සිටි අතර ඔහු මැදි විය ඉක්මවූ පුද්ගලයෙකි.
සියල්ල පිටත් වීය. ඔවුන් නොපෙනී යනවා සමගම මාද ඔවුන් පසු පසින් ගමන්
ඇරබුවේය.

පුන්චී සහ තිලකා බ්ලවුස ඇද සිටි අතර මව ඇද සිටියේ අත් නොමැති බලවුසයකි.
කට්ටිය සෙමෙන් සෙමෙන් ගමන් කරන්නට වූ අතර මාද ගස් වලට මුවා වෙමින් සෙමින්
ඔවුන් පසු පස ගියේ හදීසියකින් හෝ මාට්ටු වුවහොත් මාගේ සියලු වැඩ වතුරේ යන
බැවිනි. කෙසේ හෝ ඔවුන් කෙමෙන් කෙමෙක්න් ගමන යන්නට විය. විටෙක නැවතී ගිමන්
හරින අතර තවත් විටෙක සියල්ල කොක් හඩ ලා සිනා සෙන්නට විය. ඊයේ මෙන්ම අද
දිනයේද පිරිසේ සියලු දෙනාම මවට අඩි 10ක් පමන ඉදිරියෙන් කන්ද නගින අතර
සැරෙන් සැරේ පහල බලන්නේ ඇගේ පයෝධර තන් යුගලයේ පහස මනසින් විද දරා
ගැනීමටයි.

ගමනින් පැය දෙකක් පමන් ගිය තැන සියලු දෙනා විශාල ලී කොටයක් අසල නැවතුනි.
එය මාර ගසක් කඩා වැටී දිරා ගිය ලී කොටයකි. එකිනෙකා එහි වාඩි වී ගිමන්
හරින්නට වූ අතර මව සහ තිලකා අසල වූ ගලක් මත සිද ගිමන් හරින්නට වූවාය. මද
වේලාවකින් අනතුරුව සියලු දෙනා නැවත ගමන ආරම්බ කලේය. කතා කරමින් ටික දුරක්
යත්ම එකවර මව වේගයෙන් පිට කසන්නට විය. කොතරම් කැසුවද පලක් නොවීය ඇය ඉතා
වේගයෙන් පිට කසන්නට විය .

මෙය දුටු තිලකා

“නංගි මොකෝ සතෙක් වත් ගිහින්ද?”
“අනේ මන්දා අක්කේ එක පාරට මාර විදියට කසන්න ගත්තා.” සෙසු පිරිස එවර
නැවට්ගී සිදු වූයේ කුමක්දැයි බැලීය.

මව පිට ට්ගුලට අත දා කසන්න විය. පුන්චී පැමින බ්ලවුසය ඔසව පිට දිහා බැලීය.

“ආහ් අක්කේ සෑහෙන්න රතු වෙලා.”
“නංගී බ්ලවුස් එක ගලවන්න. මේ ඔය කට්ටිය පොඩ්ඩක් එහාට යන්න මේ නංගිගේ
බ්ලවුස් එක ඇතුලට සතෙක් ගිහින් ඒක නිසා බ්ලවුස් එක ගලවන්න වෙනවා.”

එසේ කී විට සියලු දෙනා තිලකාගේ අනට කීකරු වී අහක බලා කතා කරන්නට විය.

මව ඉන්පසු සෙමෙන් සෙමෙන් බවුසයේ බොත්තම් මුදා හැරියාය. ඉන්පඋ බ්ලවුසය
ගෙන දෙපසට ඇත් කොට ශරීරයෙන් ඉවත් කලාය. මාගේ ලිගුව නොදැනිම කෙලින් විය. ඈ
ඇද සිටියේ තරමක් කුඩා බ්‍රෙසියරයකි. මවගේ සුවිසල් තන යුගලය එලියට පැනීමට
දගලයි. මේ අතරේ පිරිස සියල්ල මේ සිදුවීම තෙවැනි ඇසෙන් නරබන්නට විය. මව ගේ
පිට රතු වී ඇත. කිසියම් සතෙකු නිසා විය හැක. නමුත් සතා ඒවන විට පෙනෙන්න්ට
නොසිටියේය. මව ගේ මාලයේ පෙන්ඩනය ඇගේ තන් යුගලය අතරට කිදා බැස ඇත. මව
මොකුත් නොදන්න නිසා මේ කිසිත් ගානට නොගෙන සිටී. නමුත් එල්ලා බේරෙන තන්
යුගලය සියලු දෙනා ගිලීමට මෙන් මහත් ආසාවකින් බලා සිටින්නට විය.

සුලු වෙලාවකින් මව නැවත බ්ලවුසය ඇද ගමන පිටත් විය. සියල්ල දැන් දැන් මවගේ
නාරී දේහය දෙස මනා උවමනාවකින් බලන්නට පටන් ගෙන තිබුනි. පැය හතරක කාලයකින්
පසු ඔවුන් කදු මුදනට කගා විය. අවට සියලා මනාව පෙනෙන කදු මුදුන සමතලා ගල්
තලාවකි. සියල්ලගේ සිත් වසග කරමින් එය මනා ස්භාව සෞන්දර්‍යාත්මක රසයක් එක්
කරන්නට විය.

ඒ වන විට දවල් දෙක පමන වූවත් ඉර පායා නොමැති වලාකුලු බර අහසක් තිබීම
කාටත් සහනයක් ගෙන දෙන්නට විය. අජිත් එක්වර ට් ෂර්ටය ගලවා ගල් තලාව මත
දිගා වීය.

“අම්මා පිටට දැනෙන සනීපේ මාරම සීතලයි බන් ”

එවිට එය අසා අසල සිටි තවත් අයෙක් එසේ කලේය.

“අම්ම ඔව් නේ බන් ”

එවිට සියලු දෙනා සෙමෙන් සෙමෙන් බිම ඉද ගත් අතර දිගා වී ගිමන් හරින්නට
විය. කදු මුදුන තරමක් විශාල නොවීය. ඒ නිසා අවට සියලූ දෑ පසසුවෙන් දැජ බලා
ගැනීමට හැකි විය. සියල්ල ටී ෂර්ට නැතුව බිම දිගා වී සිටිද්දි තිලකා මව
දෙස හැරී

“කට්ටියම සෆාන් එකේ අපිත් ඇල වෙමු ඔන්න ඔහේ”
“ඔව් ඒක නම් ඇත්ත්. ” පුන්චී පැවසීය.

ඉන්පසු තිදෙනා බිම වතිරුනි. එය දුටු පිරිසේ වූ අයෙක්
“අපෝ ඔහොම වැඩක් නෑ පිට ගාවලා බලන්න දැනෙන සනීපෙ”

එවිට පුන්චී
“ඇත්තද ආස ඇති නේද”

කට්ටියම සිනා විය.

“පවු නේ බන් ආසාවනේ අපිත් ඔන්න ඔහේ ගලවමු බන් බ්ලවුස් ටික.”.පුන්චී එසේ
කිවද මව අදි මදි කලේය.

“අනේ බන් උබ අතන බ්ලවුස් එක ගලවද්දි මුන් ඔක්කොම කට ඇරන් බලන් හිටියා.
දැන් ගලෙව්ව කියලා වැඩි වෙනසක් නෑනේ බන්.”

“ඔව් ඉන්න ඔහේ මෙතන වෙන කව්‍යෘත් නෑනෙ ගලවලා දාමු නංගියේ”

එසේ කී තිලකා තම බ්ලවුසයට උනා දැමීය. කලු බ්‍ර්සියරයෙක් තන් යුගලය වසා
තිබිනි පිරිසේ වූ අය මහත් උවමනා කමින් එය දිහා බැලුවේය. ඉන්පසු පුන්චී ද
එයට අනුගත වුනි. ඇය කහ පැහැති බ්‍රෙසියරයක් ඇද සිටියාය මේ සියල්ල දෙස බලා
සිටි මව අව්සානයේ සියල්ලේගම බලාපොරොත්තු ඉශ්ට කරමින් තම බ්ලවුසය උනා
දැමීය. රතු තන පට ඇගේ සිරුරට මනා කාමුක බවක් එක් කරන්නට විය. ඉන්පසු
ගැහැනුන් තිදෙනා පිරිමින් කලා ආකාරයටම බිම නිදා ගෙන එම සිසිලස බුක්ති
වින්දාය.

මව එක වර නැගිට වතුර බීම සදහා පිරිමි අසලට ලං වුවාය. එසේ ලං වී වතුර
බෝතලය කොහේදැයි විමසීය. අජිත් එය දුන් අතර ඇය එය ඔසවා වතුර බොන්නට වූ අතර
කටින් ගිලිහෙන වතුර බිදු ඇගේ තන් යුගලය අතරට රූටා වැටුනි. මව වතුර බොන
අතරේ මවගේ පිටු පාඉන් පැමිනි අජිත් එකවර මවගේ තන් යුගලයෙන් අල්ලා ඇයව බදා
ගත්තාය. මව එක වර ගැස්සී අජිත්ව තල්ලු කිරීමට උත්සහා ගත්තද පලක් නොවීය.
අජිත් මවගේ තන් දෙක දැඩිව අල්ලා සිටී.

“අනේ අජිත් මොනාද කරන්නේ අත අරින්න ප්ලීස්”

මව එසේ පැවසුවද ඔඅලක් නොවීය. අජිත් එක වර බ්‍රෙසියරය ඉහකට ඔසවා තන් දෙකම
නිරාවරනය කරවීය. මව ලැජ්ජාවෙන් බිම බලා ගත්තාය.

“කොහොමද බන් ගෙඩි දෙක?”

අජිත් එසේ පවසා එලියට ගත් තන් යුගලය මිරිකන්නට විය. මව සැරෙන් සැරේ ඔහුව
ඉවත් කිරිමට උත්සහා කලද එය අසාර්තක විය. අවසානයනේ මව අවනත විය අජිත්
සෙමින් තන පටය ඇගෙන් ඉවත් කෙරීය.

මේ අතර සෙසු පිරිසෙන් දෙදෙනෙකු පුන්චී අසලට ලං වීය. පුන්චී නම් කිසිදු
බයක් සැකයකින් තොරව පැමිනි දෙදෙනා සමග තොල් ඉරීමට පටන් ගත්තේය. තිලකා සමග
තවත් තිදෙනෙකු එක් විය. මේ අතර මාර්ග උපදෙශකවරයාද මව අසලට ගොස් ඇගේ තොල්
ඉරීමට පටන් ගත්තේය.

සියල්ලගේ ඇදුම් එකිනෙක ඇගෙන් ඉවත් වන්නට විය.  මවගේ තනයක් මේ වන විට මග
පෙන්වන්නාගේ කටට ගිල ගෙන අව්සානය. ඔහු එය සුප්පු කරමින් ලෙව කන්නට විය.
මේ අසල තවත් අයෙක් මවගේ යෝනියට දිව දමා කලතන්න වූ අතර අජිත් මේ වන විට
පුන්චීව තුරුලු කරගෙන් ඇගේ තන පුඩුවක් ලෙව කමින් සිටියේය.

තිලකා මේ වන විට දෙදෙනෙකුගේ ලිගු මුව තුල රදවා සන්තාපයක් එක් කරන්නට විය.
මේ අතරේ මවව දනින් ඉන්දවූ තිදෙනා ඇයගේ කට අස්ලට ලිගු ගෙනවිත් බාර කලේය.
ඇය ඒවා නොඅඩුව කට තුලට ගනිමින් රමනයේ එක් වන්නට විය

අජිත් පුන්චීව තම සිරුර මතට ගෙන ලිගුව යෝනියට යොදා රති සංසර්ගය ආරම්බ
කලේය. මේ අතර අනෙකා පුකේ හිලට පයිය ඇතුලු කලේය ඉන්පසු ඔවු
න් ක්‍රියාත්මක විය

මවගේ යෝනිය මව වේලාවක් සැනසවූ අනෙක් කාමාතුරයන් තිදෙනා මවව නගිටව පුන්චීට
මෙන් එකෙඋ යෝනියටද අනේකා පස්සටද බැස්සවු අතර අනෙකා මවගේ කටට තම ලිගුව
බැස්සවිය.

තිලකාද මේ වන විට හොදින් පදම්.වී ඇත. ඓයලු දෙනා මාරුවෙන් මාරුවට මවගේ
තිලකාගේ සහ පුන්චිගේ යෝනිය සහ පුක මත ලැරි ධාර දිග හැරියේය. පැය දෙකක
පමන් රතියේ යෙදි අවසානයේ සියල්ල නිරුවතින් ග්ල තලාව මත් ගිමන් හරීන්නට
උනා.

“අම්මෝ මාර මහන්සී”

මව කීවේය.

“පහල විලක් තියනවා. අපි එහෙම්මම එතනට ගිහින් නා ගමු. ”

“අපි ඇදුම් ගෙනාවෙ නෑනේ.”

මව කිවාය.

මේ වන විට පුන්චී සහ තිලකා ඇදුම් ඇද අවසානය.නමුත් මව තවම නිරුවතිනි

“ඔහොම යමු නෝනා තව පොඩි දුරනේ”
“මෙහෙම?????”
“ඔව් මේ කැලේ කවුරුත් නෑනේ”

එසේ පවසා පිරිස සමග සියලු දෙනා විල සොයා යන්නට විය. මව නිරුවතින් ගමන්
කලාය. තාලයකට පුක් පලු පද්දමින් ඇදෙන ඇගේ නිසල සිරුර විටෙක් පිරිසේ සිටි
අය ගේ මිරිකීම් වලට බාජනය වුහ.

කෙසේ හෝ කෙමෙන් කෙමෙන් විල අසලට පැමිනියේය. ඒ වන විට එහි තවත් අයෙක් විය.
ඔහු තරම්ක් කලු කෙට්ටු අයෙකි. නිරුවතින් විලේ බැස නාමින් සිටි ඔහු මව
දුටු විට තරමක් තිගැස්සුනි. සියල්ල ඒ දෙස බලා සිනා සෙන්නට විය

“කවුද ඒ”
අජිත් ඇසීය

“ඔය එහා ගමේ ඉන්න වැද්දෙක් මහත්තයා මිනිහා නාන්න හැමදාම මෙහෙ පැත්තට
එනවා.මේ නෝන හෙලුවෙන් ඉන්නව දැකල ඌ බය වෙලා වගේ

කට්ටිය සිනහ විය. මව ලජ්ජාවෙන් මූන හකුලා ගත්තාය.

“සමන්තිකා නෝනා අපි දැකලා නෑනේ වැද්දො කොහොම්ද අරින්නේ කියලා”

“අනේ මේ අජිත් මගෙන් මුකුත් අහගන්නෙපා ජරා කතා නොකියා ඉන්න.”

“අයියෝ හරි නෝමා අද විතරනේ”

එසේ කියා අජිත් වැද්දාට අඩ ගැසීය. ඒ සමගම වැද්ද දිව ආවේය. අජිත් මවට
ඇහැක් ගැසීය. මව අජිත්ට රවා සෙමින් වැද්දා දෙසට ඇදුනි ඉන්පසු ඔහුගේ
නිරුවත් සිරුර අසල දන ගසා ඔහුගේ ලිගුව කටේ දමා ගත්තේය ඉන්පසු ඔහුට
සන්තාපයක් එක් කලද ඔහු එක වර මවගේ ඔලුව් පයියෙන් අයින් කර මවව බිම දිගා
කර ඇගේ ඇග මතට ගොඩ වී පිස්සු බල්ලකු මෙන් වේගයෙන් රමනයක් ආරම්බ කලේය
විනාඩි පහක් යාමට පෙර ඔහුගේ කැරි ධාරාව මවගේ යොනියට විද ඔහු නැගිට
දිව්වේය. බලා සිටි සියලු දෙනා සිනා සෙන්නට විය. ඔවුන් සෙමෙන් සෙමෙන් විකට
බැස නා ගත්තේය. ඒ අතර ඔවුන් රමනයේ යෙදෙන්නටද අමතක නොකලහ. මා මේ සියල්ල
බලා සිට මාගේ ස්වයං වින්දන ක්‍රියාවලියට මුල පිරීය.

මතු සම්බන්ධයි

Advertisements

About ශෘංගාර නන්දන

සත්‍ය කාම/වල්/සරාගී/කුණුහරුප කතා වාර්ථාකරු Real erotic news reporter

Discussion

17 thoughts on “කාම රාගිනිය 11 – by CK

  1. ada kathawanam supper machan. Ilaga kathawath me wage ikmantama dapan bn. Balan innawaa.

    Posted by aravinda | March 27, 2015, 3:24 am
  2. supiri.!!!
    supiri kiyanne supirima supiri !!

    uba liyana vidiha ethama hodai. kiyawanna asai.
    anisa mehema yojanawak karannam. me kathawa liyana gaman a ganath kalpana karanna.
    ” aya thwama tharunai ” kiyanaa kathw puluwannam 6 kotase idan issarahata liyanna.aka oyata supiriyata karanna puluwa.
    kalpana karala balanna.

    Posted by GOVIYA | March 27, 2015, 10:26 am
    • machan sunethra kathwath balamuda liyanna essarahata ” aya thwama tharunai ” kiyanaa kathw kotas 13k giya

      Posted by welaya | March 28, 2015, 1:32 am
      • ඇය තවම තරුණයි කතාවේ 7 සිට කොටස් තියන site එකක් දෙන්න පුලුවන්ද?? එහෙම නැත්තම් 7 – 13 දක්වා කොටස් වල pdf ෆයිල් ටික මට e mail කරන්න පුලුවන්ද??

        Posted by CK | April 1, 2015, 2:02 pm
      • **maxx0@gmail.com

        – This comment is changed due to a request from CK.

        Posted by CK | April 5, 2015, 5:11 pm
      • මට අර කොටස් ටික ඉක්මන්ට email කරන්න. මේ කතාව ඉදිරියට සර්ථකව ලියන්න අදහස් ගන්න පුලුවන් වෙවි ඒවායෙනුත්

        Posted by CK | April 10, 2015, 2:49 pm
      • මචං ඇය තවම තරැණයි කතාවේ කොටස් 13ම තියෙන සයිට් එකේ ලින්ක් එක එවාන්කො ප්ලීස්

        Posted by lankawe kollek | February 11, 2016, 11:55 am
    • සහෝදරයා ඇය තවම තරුණයි කතාව තරම් හොදට මට මේ කතාව ලියන්න බෑ. ගොඩක් site වල මේ වගේ කතාවක් බලාපොරොත්තු වෙන කට්ටිය හිටපු නිසා මම මේ කතාව ලියන්න හිතුවේ. මේ කතාවේ සමහරක් කොටස් ඇය තවම තරුනයි කතාව එක්ක පොඩි සමාන කම් තියනවා. කෙසේ හෝ ඔයාලා හැමෝගෙම කොමෙන්ට් වලට ස්තූතී. මේ කතාව ලගදිම නිමාව දකිනවා. මෙතෙක් කල් කියවලා කොමෙන්ට් කරපු හැමෝටම ස්තූතී.

      Posted by CK | March 28, 2015, 3:49 am
    • ඔබගේ අදහසට ස්තූතී සහෝදරයා.ඒත් මම කැමතිම කතාව ඇය තවම තරුණයි. චතු නන්දන තරම් හොදට මට කතාව ලියන්න බෑ. ඒ නිසා මම ඒ කතාව සම්පූර්න කරන්න කැමැත්තක් නෑ. මේ කතාවත් ලගදිම නිමාව දකිනවා. මෙච්වර කාලයක් අදහස් ලබා දුන් සැමට ස්තූතී

      Posted by CK | March 30, 2015, 6:24 pm
  3. pattama patta ban,,,digatama liyanna,putha issaraha dinar tabel ekedi yatin sapa dena ewa dannna

    Posted by nuwaansri | March 27, 2015, 11:39 am
  4. lassanai niyamai

    Posted by welaya | March 27, 2015, 11:51 am
  5. Woww …

    Posted by ishan120 | March 28, 2015, 10:27 am
  6. ela machan digatama loyapan hodatama naginva

    Posted by Anonymous | March 30, 2015, 4:05 am
  7. Niyamayi ban. Anith ekath ikmanata dapanko

    Posted by Anonymous | March 31, 2015, 2:14 pm
  8. ade machan anith kotasa dapanko ck. Ikmanta

    Posted by aravinda | April 1, 2015, 11:03 am
  9. Kama Ragini story..12 weni kotasath ikmanata dandako.kotas ikmanin danda..supiry story..pattaa…

    Posted by Anonymous | April 1, 2015, 11:51 am

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: